Kış Bahçesinde Üç Kıta
I.
Kar yağıyor usul usul,
Dallar beyaz gelinliklerde.
Bir serçe titriyor teldekin üstünde,
Ben pencereden izliyorum sessizce.
Ellerimde bir fincan çay,
İçimde bir fincan hüzün.
II.
Hatıralar da kar gibi yağar bazen,
Sessiz, ince, durmaksızın.
Bir gülümseme düşer aklıma,
Sonra bir ses, sonra bir koku.
Lavanta mıydı, papatya mı?
Artık hatırlamıyorum — ama güzeldi.
III.
Kış bahçesinde bir bank var,
Üstünde kimse oturmuyor.
Ama izler var karda — iki çift ayak izi,
Yan yana yürümüş, sonra ayrılmış.
Her ayrılık bir iz bırakır arkasında,
Ve kar ne kadar yağarsa yağsın,
Bazı izler hiç silinmez.
Yorumlar 19
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.