Nâzım'ın Mavi Gözleri 1
Nâzım Hikmet'in şiirlerinde mavi renk, sıradan bir renk değildir. Mavi, onun için özgürlüktür — hapishane duvarlarının ardında özlediği gökyüzü, deniz, Boğaz'ın suları.
«Mavi Liman» şiirinde mavi, ulaşılmak istenen ama bir türlü varılamayan yerdir. «Davet» şiirinde ise mavi gözlü dev, halkın gücünün simgesidir — güçlü, kararlı, durdurulamaz.
On yıllarca hapis yatan bir adam için renklerin anlamı farklılaşır. Gri duvarlar, demir parmaklıklar, beton zemin — bu monotonluğun içinde mavi, hayatın kendisi olur. Hapishane mektuplarında sık sık gökyüzünden bahseder: «Bugün gökyüzü çok güzeldi» diye yazar, sanki bir lüksü tarif eder gibi.
Nâzım'ın şiirlerini okurken mavinin tonlarını fark edin: Bazen açık mavi — umut ve naiflik; bazen koyu mavi — derinlik ve melankoli; bazen turkuaz — Akdeniz'in çağrısı ve vatan hasreti.
Ve ölürken Moskova'da, İstanbul'dan binlerce kilometre uzakta, son nefesinde acaba maviyi mi gördü? Boğaz'ın sularını mı, Kadıköy'ün gökyüzünü mü?
Bilmiyoruz. Ama bildiğimiz şu: Onun şiirleri var oldukça, mavi hiçbir zaman sıradan bir renk olmayacak.
Yorumlar 15
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.
